10/05/2006

De tentoonstelling “Ma sienne de terre / Eigen aarde”

De tentoonstelling “Ma sienne de terre / Eigen aarde” gaat over de ziel van de aarde, waarmee we allen in verband leven, maar die de stedelingen enkel nog als bloempotten of parken kennen. De aarde als cyclisch ritme dat ons beïnvloedt... Uit het Noorden komen de koude winterse winden die de aarde door hun intensiteit zuiveren en zijn inwoners verplichten om de tijd te doden door zich te ontspannen en zich te hernieuwen. Het Oosten brengt de lauwe winden van de lente die ons geruststellen, ons kwellen en ons dwingen om ons open te stellen voor de wijsheid van dit seizoen. Het Zuiden brengt de warme zomerwinden die ons volledig open laten bloeien en groeien. En vanuit het Westen komen de verse briesjes van de herfst, die ons stimuleren om binnen onszelf te kijken en onze krachten en onze zwaktes te vinden.

In de huidige context, met klimaatsveranderingen, ecologische verschuivingen… zijn we een beetje “het noorden kwijtgeraakt”. Maar we hebben niet enkel een richting verloren, we verliezen ook de capaciteit om in het aanwezige moment te leven. Bij de nomades was het begrip ruimte steeds verbonden aan het begrip tijd. Zij verplaatsten zich volgens het ritme van de seizoenen, in voortdurende communicatie met de aarde waarmee zij in overeenstemming leefden.

„Één van onze grote krachten berust in onze communicatieve vaardigheid met de geestelijke wereld die ons omgeeft. Deze capaciteit vertaalt zich in het frequente gebruik van symbolen in onze visies, onze dromen en onze taal. Deze vormen van communicatie en deze symbolen vinden hun uitdrukking in mythes, inwijdingsplechtigheden, riten en genezingsrituelen en zijn duidelijk in onze mondelinge literatuur vertegenwoordigd.”

Anna Pattel-Gray, inboorling, Australië
Uittreksel van „Woorden van Nomades“ Anthony Swift - Ann Perry

11:05 Écrit par Team inTime | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.